renuâ
(stòr. renûâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 645.
- V. sopra Renovâ.
Voxe vexiñe: rendia; renegâ; renegaddo; renovâ; renovaçion; renuâ; renoncolo; renonçiâ; reo (à); reobarbao; reparâ.