intrâ
LIGU.RE

quadruplicâ

(stòr. quadrûplicâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 629.

  • v. a. Quadruplicare: Moltiplicare per quattro.

Voxe vexiñe: quadratin; quadrato; quadratua; quadrello; quadrigliou; quadruplicâ; quæ; quæa (veia); quæixima; quæla; quæxi.