intrâ
LIGU.RE

prelatua

(stòr. prelatûa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 615.

  • s. f. Prelatura: Dignità de’ prelati.

Voxe vexiñe: preghea; pregiâse; pregiudicâ; pregiudiçio; preisa; prelatua; prelevâ; premeditâ; premeditaçion; premette; premiâ.