intrâ
LIGU.RE

oscia

(stòr. oscïa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 553.

  • Ossia, Ovvero, O: Partic. separativa.

Voxe vexiñe: orzeu; òsca; oscâ; oscenitæ; öscì; oscia; osnê; ospitalitæ; ossatua; osservâ; osservaçion.