monâ
(stòr. mōnâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 524.
- s. f. Colpo di mattone.
- Dâ unna monâ; Dare una fardata o un bottone, figurat. vale Gittare un motto pungente verso alcuno.
Voxe vexiñe: moltiplicâ; moltiplicatô; moltiplicaçion; moltiscimo; mon; monâ; monæa; mondâ; mondaggia; mondiòla; mondo.