insavonatua
(stòr. insavōnatûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 446.
- s. f. Insaponamento: Lo insaponare.
Voxe vexiñe: insalatta; insalattea; insalattiña; insanguinou; insavonâ; insavonatua; insbragginâ; in scappâ (fâ unna cösa); in scappin de cäsetta (andâ); inscemmî; insciâ.