intrâ
LIGU.RE

inquixiçion

(stòr. inquixiziōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 445.

  • s. f. Inquisizione: Tribunale del S. Ufficio dove s’inquisivano i pretesi eretici.

Voxe vexiñe: inquietâ; inquilin; inquixî; inquixio; inquixitô; inquixiçion; inrammâ un bastimento; inranghî; in rango; inraozîse; in rata porçion.