incorrî
(stòr. incōrrî)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 438.
- V. Incore.
Voxe vexiñe: incoronâ; incoronaçion; incorpâ; incorporâ; incorporaçion; incorrî; incrastâ; incrasto; incriccâse; incrostâ; incroxâ.