intrâ
LIGU.RE

impostua

(stòr. impostûa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 433.

  • s. f. Impostura, Calunnia: Accusa falsa.
  • Ipocrisia: Finzione per mezzo di cui un uomo nequitoso ostenta virtù.

Voxe vexiñe: imposcibilitâ; imposcibilitæ; impossessâse; impostâ; impostô; impostua; impötronîse; impottâ; impòtto; impottou; impoxiçion.