giastemmon
(stòr. giastemmōn)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 409.
- s. m. Bestemmiatore, antic. Biastemmatore, Biastemmiatore, alla lat. Blasfematore e Blasfemo: Che bestemmia; e in peggior. Bestemmiatoraccio.
Voxe vexiñe: giassea; giasso; giassou; giastemma; giastemmâ; giastemmon; giavardo; gïavòtta; giberna; gecche; geto.