intrâ
LIGU.RE

fummatô

(stòr. fûmmatô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 395.

  • s. m. Fumatore, si dice di Chi fuma il tabacco.

Voxe vexiñe: fumento; fummâ; fummadda; fummaieu; fummasci; fummatô; fumme; fummisterno; fonzea; fonçion; fonçionâ.