erzua
(stòr. erzûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 337.
- s. f. Soprammano: Colpo dato alla palla colla mano alzata più su della spalla.
- Fâ unn’erzua o Dâ d’erzua a-a balla; Dare un soprammano alla palla.
Voxe vexiñe: erudio; erudiçion; eruçion; erxo; erze; erzua; esagerâ; esageraçion; esallâ; esalaçion; esaltâ.