intrâ
LIGU.RE

eludde

(stòr. elûdde)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 332.

  • v. a. Eludere: Render vani i disegni altrui o Render vano ciò che uno adopera verso o contro altri.

Voxe vexiñe: eleçion; elidde; eliminâ; elixon; elixir; eludde; emanâ; emanaçion; emançipâ; emançipaçion; emmaus (andâ in).