intrâ
LIGU.RE

educatô

(stòr. edûcatô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 331.

  • s. m. Educatore: Chi educa.

Voxe vexiñe: ecran; edificâ; editô; ediçion; educâ; educatô; educaçion; educou; effeminou; effetti; effettivo.