intrâ
LIGU.RE

diserçion

(stòr. diserziōn)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 320.

  • s. f. Diserzione e Deserzione: Il delitto del disertare.

Voxe vexiñe: disegnâ; disegnatô; disertâ; disertaçion; disertô; diserçion; dïsette; dïsetteximo; diseredâ; disimborso; disimpegnâ.