intrâ
LIGU.RE

desgraçiou

(stòr. desgraziôu)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 306.

  • add. Disgraziato, Sgraziato, Sfortunato, Disfortunato, Disavventurato, Sciaurato, Sciagurato.

Voxe vexiñe: desgraddâ; desgraddaçion; desgranâ; desgrasciâ; desgraçia; desgraçiou; desgrosciâ; desgroscin; desgroppâ; desgusciâ; desguernî.