cuggiarin
(stòr. cûggiarin)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 284.
- V. sopra Cuggiæn.
Voxe vexiñe: cucuruccù; cuffa; coggia; cuggiâ; cuggiæn; cuggiarin; cuggiaron; cugianco de tæra; cugnâ; cugnou; coiga.