assunnentou
(stòr. assûnnentôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 85.
- ad. Assonnato, e nell’uso Insonnato: Che ha ancor sonno.
Voxe vexiñe: assuefaçion; assuefæto; assuffâ; assumise; assunnâse; assunnentou; assunta (l’); assunto; assunçion; assuppâ; assuppou.