intrâ
LIGU.RE

alantoa

(stòr. allantōa)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 32.

  • avv. Allora, In quel tempo V. Aloa.

Voxe vexiñe: à l’andata; allandronou; à l’annasto; allansâse; à l’antiga; alantoa; à l’apparensa; à l’apostolica; à l’arba; allardonou; allargâ.