aggibbo
(stòr. agibbo)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 27.
- s. m. Arnese, Suggettino; dicesi ironicam. di Persona, e prendesi in mala parte: O l’é un bell’aggibbo; Gli è un bell’arnese, un bel suggettino.
Voxe vexiñe: agî; à giabba; à giardini; agiaxo; aggibbâ; aggibbo; a giffra l’un (zugâ); a giffre (lucchetto); à gigin (andâ); agilitæ; a-a giornâ d’ancheu.