intrâ
LIGU.RE

abimmâ

(stòr. abimâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 8.

  • v. a. Avvilire, Abbiettare, Deprimere: Render vile, abbietto, spregevole.

Voxe vexiñe: à bezzeffe; abezio; abilitâ; abilitæ; abilitaçion; abimmâ; à biscia; a-a biscöchiña; abisso (fâ l’); abitâ; abitante.