abborrî
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 7.
- v. a. Abborrire: Aver in orrore.
Voxe vexiñe: abbonassâse; abondâ; abbordâ; abbordaggio; abbordo; abborrî; abbossâ; abbòsso; abbou; abbraççiâ; abbraghettä (gambea).