intrâ
LIGU.RE

Mariña

(stòr. Marinn-a)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 858.

  • s. f. Marina, dim. di Maria V. Maia.

Voxe vexiñe: Manena, Manënin, Manin; Manuela, Manuelliña; Manuelo, Manuellin; Marçello, Marçellin; Margaita, Margaitin; Mariña; Martin; Mattê, Mattelin; Maxiña; Maxo, Maxin; Menego, Meneghin.