à cangio
(stòr. a cangio)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 10.
- m. avv. A cambio, A censo, A guadagno, A interesse, A frutto.
- Dâ o Piggiâ dinæ à cangio; Dare o Pigliare denari a cambio, vale Prestare o Tòrre a prestito danari con interesse.
- Mette dinæ à cangio; Metter denari a cambio, a interesse, ecc.
Voxe vexiñe: à cägòllo (scaa); a-a camallesca; à cammin; à cancaignan (zugâ); à canestrello (pan); à cangio; à cannonetti; a-a cappa (mettise); à cappellæ; à cappo; à cappòtto (röba fæta).