home
LIGU.RE

tron

(stor. trun)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 521.

  • Tuono, quello strepito che si sente nell’aria quando folgora, ed è cagionato dall’espolsione dell’elettricità atmosferica.

Voci vicine: trugnelòtto; trugno; tromba de l’ægua; trombe; trombon; tron; tronâ; tronea; trusse; truta; trovâ.