sciusciâ
(stor. sciüsciâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 429.
- Soffiare, spigner l’aria violentemente col fiato, aguzzando le labbra. Lo spirare de’ venti.
Voci vicine: sciorbî; sciorbiggion; sciornoa; sciortia; sciuscetto; sciusciâ; sciuscio; scivelli; scivernâ; scivertâse; sciverto.