relincâ
(stor. relincà)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 384.
- Urto, urtata, urtamento, urtatura; voce del contado.
Voci vicine: rela de fidê; rela do fuso; relento; releuiâ; releuio; relincâ; relingâ; remæsto; remansiña; remasuggio; rembaggia.