pua
(stor. püa)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 356.
- Polvere, terra arida, e tanto minuta e sottile che vola via facilmente.
Voci vicine: proin; prumexâ; provâ se un bastimento o l’é stagno; pruxa; poâ; pua; pua de castagna; poæ; poæña; poaña; poassa.