piggiâ a benefisiâ
(stor. piggiâ a benefisià)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 343.
- Dicesi in senso ironico di colui a cui sia stata fatta una bravata, ovvero tagliata, sia stato minacciato con parole.
Voci vicine: picconso senein; picconso verde; piccossin; piggiâ; piggiâ a balla a-o botto; piggiâ a benefisiâ; piggiâ à bogæ; piggiâ a caccia; piggiâ a colata; piggiâ a-i löi; piggiâ a laña.