furmè
Fonte: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 201.
- Formaio, colui che fa le forme.
Voci vicine: furmaggià; furmaggiu; furmaggiu cu i satæli; furmaggiu cu pessîgu; furmaggiu cu scappìn; furmè; furmetta; furmigua; furmiguà; furmiguâ; furmiguassu.