fâ pe burla
(stor. fâ per bürla)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 175.
- Far celia, burlare, celiare.
Voci vicine: fâ legne; fâ l’erbo; fâ l’euggin; fâ lippa; fâ patta; fâ pe burla; fâ piggiâ a-i lôi; fâ piggiâ o liscio; fâ piggiâ o portante; fâ pillo; fâ rescosoin.