dezarboâ
(stor. dezarbuâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 159.
- Disarborare, e dematare, si dice che una nave ha dematato, quando ha perduto o rotti i suoi alberi per una burrasca; francesismo.
Voci vicine: dettaglio, in dettaglio; deuggie; deurto; deuveâ; de vòtte; dezarboâ; desarmâ i remmi; desaxo; dezazunâ; dezerbâ; dezeuvio.