desurpo
(stor. desürpu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 158.
- Scialone, dissipatore; voce del volgo.
Voci vicine: destrigou; destomagâ; destomagoso; destonâ; desurpâ; desurpo; desustro; desvalixâ; desviâ; desvirâ; desvittou.