home
LIGU.RE

desdicciou

(stor. desdicciòu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 153.

  • Disdicciato, senza detta, sfortunato.

Voci vicine: descordou; descuxî; desdâ; desdæto; desdiccia; desdicciou; desdîse; desdita; de semm’in çento; desentegâ; deserbâ.