custrüttù
Fonte: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 141.
- Costruttore, marin., colui ch’è pratico di costruire le navi o che presiede alla costruzione di una nave.
Voci vicine: custettu; custigeua; custipâse; custipassiùn; custipòu; custrüttù; custu; custüa; cutellassi; cutellette; cutellu.