assesto
(stor. assestu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 31.
- Assetto, assettamento, accomodamento, ordine. O l’é un bell’assesto, egli è un bel fusto, detto ironicamente, e vale un soggettaccio.
Voci vicine: asseguâ; asseguaçion; asseguou; assentio; assestâ; assesto; assetta; assettâse; açiâ; açidente; aççidentou.