vomitâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 291.
v. a. vomitare || — l’anima e o fighæto, vomitare l’anima, recere abbondantemente || coæ de —, nausea.
Voci vicine: volto; volubile; volubilitæ; voluminoso; volumme; vomitâ; vomitivo; vòmito; voracitæ; vorpe; vortâ.