tontonâ1
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 278.
v. a brontolare, trovare a ridire su tutto || malignare.
tontonâ2
(stor. tuntunâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 282.
v. n. brontolare (v. tontonâ).
Voci vicine: tonni; tonniña; tonno; tonsua; tonton; tontonâ; topasso; toppê; tóppica; torbio; tòrse.