tâ, taa
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 270.
s. f. tara || dâ a —, far la tara, diffalcare || dâ a — à un, compatire uno che parla a casaccio.
Voci vicine: svoggiâ; svoiâ; svolasso; svuggiou; tâ; tâ, taa; tabaccâ; tabaccante; tabacchea; tabacco; tabaccon.