succâ
(stor. sûccâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 268.
s. f. capata, colpo dato colla testa || zucca candita.
Voci vicine: subordinâ; subordinaçion; subornâ; subornaçion; succa; succâ; succaen (amê —); succao; succede; succession; successô.