stralabiâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
v. n. vaneggiare, delirare.
Voci vicine: strafoâ; strafonsin; straggiâ; straggio; straggion; stralabiâ; straleuggio; strallattâ; strallatton; strallo; stralunâ.