stangon
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 263.
s. m. stangone || (fig.) uomo alto e nerboruto (ma poltrone).
Voci vicine: stand; staneutte; stanga; stangâ; stanghetta; stangon; stansa; stansin; stantuffo; stapassiña; staseia.