spuâ
(stor. spûâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 261.
v. n. sputare || panno chi —, panno che strizza || papê chi —, carta che succhia.
Voci vicine: spropoxitou; spropriâ; sproin; sproinâ; sprussâ; spuâ; spuasentense; spuea; spueto; spoioso; spummâ.