seduta
(stor. sedûta)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 249.
s. f. seduta, tornata, adunanza || tegnî —, radunarsi.
Voci vicine: sedâ; sedentäio; sedia numerâ; sedìle; sedue; seduta; seduttô; seduçion; sega (fâse unna —); segâ; seggello.