sciortî
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 245.
v. n. uscire || — da unna cösa, cavarsela, trarsi d’impaccio.
Voci vicine: sciorbettê; sciorbettea; sciorbetto; sciorbî; sciorboa; sciortî; sciortia; sciou; scipäio; scippe; sciringa.