schæn
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, pp. 241–242.
s. m. scalino, gradino || ëse l’urtimo — da scaa, essere il meno considerato || merda chi à montou o —, plebaglia arricchita.
Voci vicine: scene; scentâ; scerbâ; scerpa; scevió; schæn; schæta; scheggettiña; scheggia; scheletro; schenâ.