rummâ
(stor. rûmmâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 232.
v. n. grufolare, razzolare del porco col grifo || (fig.) brancicare || frugare, rovistare || a l’é bella basta che i pòrchi no â rumman (iron.), è bruttina alquanto.
Voci vicine: rumeno; rumenta; rumentâ; rumentæa; rumescello; rummâ; rumô; rusca; ruscio; ruspâ; ruspo.