home
LIGU.RE

infatuâ

(stor. infatûâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 147.

v. a. infatuare || —se de qc., andar matto per qc.

Voci vicine: infamitæ; infançia abbandonâ; infangâse; infangottâ; infastidio; infatuâ; infatuou; infedeltæ; infeliçe; infeliçitæ; infenoggiâ.