caroggea
(stor. caroggëa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 67.
s. f. venditrice ambulante di frutta o verdura || ciana, piazzina, donna del volgo (mal educata e di rotte maniere).
Voci vicine: carne; carnê; carnet; carnussa; caro; caroggea; caroggetto; caroggiâ; caroggin; carroggio; carògna.