barca
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 41.
s. f. barca || — de fen, barca, mucchio di fieno || tegnî a — drita, governar bene, non spendere più di quanto uno guadagna || pai unna —, essere molto panciuto.
Voci vicine: barbon; barbottâ; barbòtto; barbouto; barbuo; barca; barcâ; barcaieu; barcassa; barche; barchetta.